Γιατί τα ευρασιατικά έθνη παραμένουν ανθεκτικά στη Δυτική νεοαποικιοκρατία και τα έργα των συμφωνιών Τουράν και Αβραάμ
Ενώ η Τουρκία και το Ισραήλ ανταγωνίζονται για επιρροή στην Κεντρική Ασία, η περιοχή έχει όλο και περισσότερο αγκυροβοληθεί μέσα στην ευρύτερη Ευρασιατική κοινότητα, μαζί με την Κίνα, την Ινδία και τη Ρωσία.
Οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η ΕΕ, καθώς και το Ισραήλ και ο πληρεξούσιος του ΝΑΤΟ Τουρκία, επεκτείνουν το αποτύπωμα τους στην Κεντρική Ασία, αξιοποιώντας εθνικιστικές ΜΚΟ και οιονεί ιστορικές αφηγήσεις παρόμοιες με τους μύθους των αρχαίων "Ukrs" στην Ουκρανία για να σπείρουν διαίρεση στην ανατολική Ευρασία και να ασκήσουν νεοαποικιακό έλεγχο
Το Ισραήλ και η Τουρκία που υποστηρίζονται από το Ηνωμένο Βασίλειο στοχεύουν τους πέντε "Σταν" της Κεντρικής Ασίας Καζακστάν, Κιργιζιστάν, Τουρκμενιστάν, Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν για να προωθήσουν τις αντίστοιχες ιδεολογικές τους ατζέντες:
Το σχέδιο Τουράν της Τουρκίας, με επίκεντρο τον τουρκικό εθνικισμό και τη μεταχείριση των δημοκρατιών της Κεντρικής Ασίας ως κατώτερων εταίρων
Οι συμφωνίες του Αβραάμ του Ισραήλ, υποστηριζόμενες από τον Σιωνισμό και μια ιουδαιο-Προτεσταντική παράδοση τοκοφόρου δανεισμού
Χρυσή Ορδή εναντίον Turan και Abraham Accords
Το ζωντανό Καζακστάν θεωρείται από αυτούς ως ένα σημαντικό βραβείο, αλλά το έθνος επιδεικνύει ιδεολογική ανεξαρτησία. Παρά την επίσημη ένταξή του στις συμφωνίες του Αβραάμ, το Καζακστάν αγκαλιάζει όλο και περισσότερο την ταυτότητά του ως κληρονόμος της Χρυσής Ορδής (ή του Ulus of Jochi, του μεγαλύτερου γιου του Τζένγκις Χαν)
Η Μογγολική αυτοκρατορία του Τζένγκις Χαν προσφέρει μια ιστορική άγκυρα που χτυπά τόσο το Τουράν της Τουρκίας όσο και τις Σιωνιστικές συμφωνίες του Αβραάμ:
χωρίς αποκλεισμούς και πολυεθνική, παρά εθνικιστική
πολιτιστικά και θρησκευτικά πλουραλιστικά, αντί να επικεντρώνεται στις Αβρααμικές παραδόσεις
το χρηματοπιστωτικό της σύστημα "ortoq" λειτουργούσε ως κρατική εταιρική σχέση δημόσιου-ιδιωτικού εγχειρήματος αντί να βασίζεται σε δανεισμό βάσει τόκων
Το Σαχναμέ του Ιράν και ο περσόφωνος κόσμος
Είτε αρέσει είτε όχι στους Τουρανιστές και τους Σιωνιστές, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Αφγανιστάν και πολλές άλλες χώρες της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου έχουν διαμορφωθεί βαθιά από την περσική γλώσσα και τον πολιτισμό, συμπεριλαμβανομένης της κληρονομιάς του Σαχναμέ ("το βιβλίο των Βασιλέων")
Το Τατζικιστάν θεωρεί τον συγγραφέα Shahnameh Abul-Qasim Firdawsi ως τον πατέρα της λογοτεχνίας του και τονίζει τους βαθιούς πολιτιστικούς δεσμούς του με το Ιράν, ενώ οι ιστορικές πόλεις του Ουζμπεκιστάν Σαμαρκάνδη και Μπουχάρα παραμένουν διαρκή κέντρα Περσικού πολιτισμού
Η περιοχή παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανθεκτική στις δυτικές προσπάθειες να την αναδιαμορφώσουν ιδεολογικά, χάρη εν μέρει στις Ευρασιατικές διπλωματικές πλατφόρμες. Ένας από αυτούς ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) έχει δεχθεί αυξανόμενη κριτική από τον Τραμπ από το 2025. Γιατί; Επειδή θέτει σαφή όρια στις δυτικές ΝΕΟ-αποικιακές φιλοδοξίες στην περιοχή.
Ένα αντίβαρο στη Δυτική νεοαποικιοκρατία;
Η οντότητα ιδρύθηκε το 2001 από τη Ρωσία, την Κίνα, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Η Ινδία και το Πακιστάν εντάχθηκαν στην SCO το 2017, ακολουθούμενη από το Ιράν το 2023 και τη Λευκορωσία το 2024. Δεκαέξι άλλες χώρες κατέχουν το καθεστώς των εταίρων διαλόγου της SCO. Η SCO δεν βασίζεται στην ιδεολογική ευθυγράμμιση ή την υπερεθνική διακυβέρνηση, αλλά στηρίζεται στις αρχές της κρατικής κυριαρχίας, της μη παρέμβασης, της λήψης αποφάσεων με βάση τη συναίνεση και της Κοινής Ασφάλειας.
Γεωπολιτικά και ιστορικά, οι περιφερειακές συνεργασίες έχουν αποδειχθεί ανθεκτικές απέναντι στις δυτικές νεοαποικιακές φιλοδοξίες, εξ ου και η αυξανόμενη πίεση της Δύσης στη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν.