gülistan

Bugün biri cami dahi yaptırsa oraya kum getiren kamyon bir ülkenin, ustanın elindeki matkap bir ülkenin. Bizim de onlardan bu şekilde elde ettiğimiz kazançlar vardır. Burada dikkat edilmesi gereken genel olarak "boğaz boğaza geldiğin düşmana savaş halinde" para kazandırmamaktır. Yoksa barış durumunda gayri müslimlerle ticaret yapılabileceği yukarıdakiler gibi pek çok örnek sebebiyle caiz görülmüştür. Aksi işleri daraltmak olur. Halbuki bir Mecelle kaidesi şöyle der: "İşler daraldığında, genişletilmelidir." Dolayısıyla hac konusunu, "Bu paralar Amerika'ya gidiyor. Bu zamanda hacca gitmek caiz değildir." şeklinde ele almak doğru bir tutum değildir.

En doğrusunu Allah bilir.

Son Dersteki İki Konu

Hac ahkâmından bahseden Bakara 196. ayet çerçevesinde iki konu biraz daha geniş izaha muhtaç. O sebeple dersi dinleyenler bu yazıyı da okurlarsa iyi olacağı düşüncesindeyim.

1. Faizli krediyle/haram kazançla hacca gidilir mi konusu
2. Hz. Peygamberin müşriklerin yönetimindeki Mekke'ye umre için iki kez gitmesi doğrultusunda bu zamanda hacca/umreye gidilir mi konusu

1. Faizli krediyle/haram kazançla hacca gidilir mi konusu

Faiz bir haram kazançtır. Faizle borçlanmak da haramdır. Ancak haram kazançla/borçla hacca gidilir mi ya da hayır yapılır mı konusu ulema arasında tartışılmıştır. Hatta biz de geçen yılki derslerimizden birinde bu tartışmaya değinerek "haram parayla cami/hayır yapmanın doğru olmadığını, bundan sevap umulmaması gerektiğini" vurgulamıştık. Anlaşılması için bir örnek verelim: Bir adam düşünelim. Bu adam elindeki haram parayla kubbesiyle, mihrabıyla, minberiyle tastamam bir cami yapmış olsun. Bu kişi bu camiyi haram bir parayla yaptığı için bundan sevap umamaz. Bu örnekte zahiren ortada bir cami var mıdır? Yapı unsurları bakımından bu adamın cami yapmadığını kimse söyleyemez. Fakat manen bu kişi yanlış bir iş yapmış olur. İşte ulemamız da bu iki şeyi, yani hac ibadetinin "şeklen ve hukuken" gerçeklemesini ayrı, bu ibadette haram para kullanılmasının günahını ayrı değerlendirmiştir. Çünkü ikisi teknik açıdan hakikaten de ayrı şeylerdir. Bir diğer örnek: Bir başka adam haram kazancıyla Mekke'ye gidip diğer tüm hacıların yaptığı gibi haccını yaptığında bu kişiye dışarıdan bakan hiç kimse ona "sen hac yapmadın" diyemez. Çünkü bu kişi "zahiren/görünüş olarak" haccını yapmıştır. İhramını giymiştir, Arafat'a çıkmıştır, Müzdelife ve Mina'ya gitmiştir, ziyaret tavafını yapmıştır. Peki haram bir parayla bunu yapması uygun mudur? Bu başka bir konudur. Bu konuyu etüt eden Hanefi fakihlerinden İbn Âbidîn, benzer bir örnek vererek özetle şöyle der:

"Haccın kendisi –belli bir zamanda belli yerleri ziyaret etmek bakımından- haram değildir. Aksine bu uğurda haram para kullanmak haramdır. Bu, gasp edilmiş bir yerde namaz kılmaya benzer. Buradaki haramlık, gasp edilmiş yeri kullanmaktadır. Haram mal ile hac yapılması halinde hac sorumluluğunun kişinin üzerinden düşmesi böylece söz konusudur. Farzın düşmesi ile ibadetin kabul edilmemesi arasında bir çelişki yoktur. Dolayısıyla kişi, ibadeti kabul edilmediği için sevap kazanamayacaktır. Fakat hac görevini terk eden kimsenin uğrayacağı şekilde hac farzını terk etme ayıbıyla da ayıplanmaz. Nitekim kişi riya ile namaz kılsa veya oruç tutup bu sırada gıybet etse yaptığı ibadet şeklen sabit olur. Ancak sevaptan mahrum kalır. Burada da durum böyledir." (Reddü'l-muhtâr 2/456)

Görüldüğü gibi haccın şeklen yapılması başka haram para kullanımından doğacak günah ve sorumluluk başka şeydir.

2. Hz. Peygamberin müşriklerin yönetimindeki Mekke'ye umre için iki kez gitmesi doğrultusunda bu zamanda hacca/umreye gidilir mi konusu

Peygamber efendimiz (s.a.s.) yahudilerle beşeri ve ticari açıdan münasebet kurmuştur. Kendisine hizmet eden Yahudi bir çocuğu hastalanınca ziyaret etmiş (Buhârî, Cenâiz, 79), yemeğe davet eden bir Yahudi'nin davetine icabet etmiş (İbn Hanbel, III, 270), bir Yahudiden aldığı borca karşılık zırhını rehin dahi vermiştir (Buhârî, Cihâd, 89). Bununla beraber müşriklerle de alışveriş yapmıştır (Buhârî, Büyû’, 33). Müşriklerin yönetimindeki Kâbe'ye giderek umre yaptığı bilinmektedir. Bu esnada Hz. Meymûne annemizle evlenmiş, bir iyi niyet göstergesi olarak düğün yemeği pişirip kendilerine ikram etmek istediğini Mekkelilere bildirmiştir (İbn İshak, es-Sîre, 3/14). Siyeri okurken bu gibi gerçekleri görmezden gelemeyiz. Buradan hareketle "Bugün Mekke zalimlerin elinde. Oraya kazandırılan Amerika'ya gidiyor. Bugün hacca/umreye gitmek haramdır." demek, asıl haram olandır. Hac ibadeti gibi merkezi bir ibadetin mevcut politik durumdan ayrı değerlendirilmesi gerekir. Biz Mekke ehliyle savaş halinde değiliz. Kaldı ki günlük hayatımızda harcamamızın bir kısmı doğrudan ve dolaylı olarak gayri müslimlere gitmektedir.

Biliyor musun;
Hepsi bizim içindir.
Kötü günlerimiz de olacak,
Güzel günlerimiz de.
Çekilmez gelen senelerimiz de,
Çarçabuk biten saniyelerimiz de...

Biliyor musun;
Her şey geçer.
Geçmez dediğimiz kederlerimiz de,
İçimize sığmayan sevinçlerimiz de.
Fakirlik de gelir geçer zenginliğimiz de.
Gençliğimiz de tükenir elbet, ömürlerimiz de...

Biliyor musun?
Her şey biter.
Ağlatan şeyler de biter güldüklerimiz de.
Gücümüz de biter bir gün, güçsüzlüğümüz de.
Ardına sığındığımız bahanelerimiz de.
Kurtuluş gördüğümüz çarelerimiz de...

Biliyor musun;
Her şey ölür.
Babalarımız da ölür annelerimiz de.
İçimizde büyüttüğümüz sevgilerimiz de.
Ölmeyecek sandığımız bebeklerimiz de.
Kendisine sığındığımız ümitlerimiz de...

Biliyor musun?
Bu dünyada; hepsi bizim içindir.
Her şey geçer,
Her şey biter,
Her şey ölür.
Burada yaşayanlar hepsini bir gün görür...

Yeni dönemimiz hayırlara vesile olsun.

Anlatılanlar zihinlerde ve gönüllerde makes bulsun.

"sizin müslümanınız/bizim müslümanımız ve düz müslümanlar"

Müslümanlardan hiçbir zaman utanmadım. Yaptıklarından ötürü onları hiçbir zaman suçlamadım. Onlarla bir arada olmaktan korkmadım. Hatta onlardan ayrı ölmekten korktum. Eğer bir grup insan "biz müslümanlardanız" diyorsa vatan ve milletle ilgili bir sorunları yoksa onlara hep iyi bir gözle baktım.

Bu sebeple gerek konuşmacı gerek katılımcı olarak hangi dernek/vakıf/cemaat tarafından davet edildiysem gittim, giderim, gideceğim. Bugüne kadar böyle olduğuna çevrem şahittir. Her fani insan gibi gelecek planlarım olmasına rağmen hiçbir zaman "Filancaların yanında durursam ileride işime yararlar." ya da "Bu fotoğrafta görünürsem başıma bir şey gelir." demedim. Sevdiklerimle arama bu şekilde mesafe koymadım. Böyle hesaplar yapanlara saygı da duymuyorum. Aynı fotoğraf karesine girmekten hoşlanmayacağı kimselerin yanında neden bulunur insan? Ya da ahirette yanyana olmak istemediği kimselerin meclisinde? Bunu anlayamıyorum. İkincisi, Müslümanlardaki bu etiketleme hastalığı da nedir? Düşman ya da bir "öteki" arıyorsanız emin olun hepinizin ortak düşmanları çok fazla. Sırf Müslüman olduğunuz için sizi bir kaşık suda boğmak isteyenler, size yağmurlu havada su vermeyecekler hiç de azınlıkta değil. Bunlarla, peygamber efendimizin (s.a.s.) madene benzettiği insanı işleyip ışıl ışıl patlatarak mücadele etmek varken birbirine düşen, "sizin müslümanınız/bizim müslümanımız" ayrımına giden bir zihniyet, sorarım size, ne kadar İslâmî kaygılarla hareket etmektedir? Bu nasıl insaftan uzak bir ayıklama yöntemidir?

O yüzden kendi kendine bir şeyler yapmaya çalışan gayretli arkadaşları görünce onlara şakayla karşılık şöyle diyorum:

Düz Müslüman; senin işin çok zor kardeşim. Hangi kapıyı çalsan falancaların filancaların Müslümanlarıyla karşılaşacaksın. Hele işin düştüyse vay haline, "Mü'minler kardeştir." ayetinin "Ama falanca mü'minler/filanca mü'minler..." diye parantezlendiğini göreceksin. Hoş geldin beş gittin hadi yallah. Bu tavırlara alışacaksın. Tecrübene, okuduğuna-yazdığına güvenme...

Yine de bu dedikoducu, köylü zihniyet karşısında doğru olanın şucu bucu demeden Müslümanlardan uzaklaşmamak olduğunu düşünüyorum. Bir gün daha kültürlü, daha çok okuyan, daha ufku açık, dünyayı daha iyi tanıyan, dostunu düşmanını birbirinden çok iyi ayıran, birbirlerine karşı çok şefkatli, gönülleri daha geniş, hırslarının esiri olmayan Müslümanların geleceğine inanıyorum. Ateşe su taşıyan karınca misali kendimce bu konuda üzerime düşenleri yapmaya çalışıyorum. Bu yüzden Allah aşkına bu komplekslerden kurtulun. Birbirini yiyenler zamanla küçülüp yem olur. Ama besleyenler birlikte büyür, zamanla yenilmez olur. O gün gelinceye kadar sevgili düz Müslüman kardeşim, sen de elinden geleni yapmaya devam et. Allah senin için elbet bir hayır kapısı açacaktır. Sana el uzatmayan kendi derdine yansın...

"Kim Allah'a güvenirse Allah ona yeter." (Talâk 65/3)

Bu hafta itibariyle tefsir derslerimize yeniden başlıyoruz.

Paylaşımları anında görebilmek için bildirimlerinizi açabilir, haberdar olmalarını istediğiniz çevrenizi kanalımıza ekleyebilirsiniz.

Bizim böyle başarılara ihtiyacımız yok!

Çevrem yoğun olarak mütedeyyin diyebileceğimiz insanlardan oluşuyor. Yani bu insanlar normal şartlarda namazında niyazında, İslâmî hassasiyeti olan tertemiz insanlar. Tıpkı muhtemelen bu yazıyı okuyan sizler gibi...

Fakat son yıllarda -bilemiyorum, belki başka konulardaki gevşemelerin de bunda etkisi vardır- bu insanlardan tuhaf paylaşımlar görmeye başladım. Kadın voleybol takımının boy boy fotoğrafları sevinç ifadeleri ve tebrikler eşliğinde sosyal medya hesaplarından, hikâyelerden cayır cayır paylaşılıyor. O kadar üzücü, o kadar utanç verici bir durum ki...

Ben de bu yüzden size, "Sen hatırlat. Doğrusu hatırlatmak mü'minlere fayda verir." (Zâriyât 51/55) ayeti gereğince zaten hepinizin bildiği şeyleri tekrar hatırlatma ihtiyacı duydum:

1. O kadınların voleybol oynarken giydikleri kıyafetler bizim normalimiz değildir. Biz Müslüman insanlar olarak bir grup kadının bu vaziyette milyonlarca insana izletilmesinden rahatsız oluruz, buna razı olamayız. Böyle bir hassasiyeti olmayanlar umrumda değil. Onlar zaten dilediğini yapacaktır. Ancak bu durum ey müslümanlar, size yakışmıyor
2. Böyle bir vaziyette kim ne kazanırsa kazansın bizim nazarımızda bir toz tanesi kadar bile kıymeti yoktur. Böyle kazandığını zanneden kaybetmiştir. Bizim bu şekilde gelecek başarılara ihtiyacımız yok. Böyle bir "zafer"le kabaran zavallı bir göğüsten biz ancak utanç duyarız

Buradan bir sitem de bu kadınları parlatanlara, gözümüze sokanlara, çoluk-çocuğumuza örnek gösterenlere; vicdanlarınıza sesleniyorum, alnınızdaki secde izinden medet umuyorum, bunu yapmayın. Bundan vazgeçin. Hacısı hocası dahil olmak üzere hiçbir hassasiyeti olmayan bir toplum inşası, inşa değil imhadır. Böyle bir toplum değer üretemez, mevcut değerleri savunamaz, aksiyon alamaz, faziletli davranışlar sergileyemez. Böyle bir toplum yalnızca insan yığınıdır, sizin de işinize yaramaz.

Son olarak paylaşım yapmak suretiyle böylesi görüntülere beni ve diğer Müslümanları maruz bırakanlara hakkımı helal etmediğimi ifade etmek istiyorum. Siz haramları övüp yüceltirken, tebrik ederken, yayarken bu davranışınızdan ötürü yalnızca şeytan tarafından tebrik ediliyorsunuz. Acilen bu işi bırakıp tövbe ediniz...

"y*hudi aynı y*hudi"

Şu günlerde YouTube'da radikal y*hudiler hakkında çekilen bir belgesel çok ilgi çekiyor. Bu belgeselin bir kısmı olan aşağıdaki kesiti izleyince kendi kendime şunu sordum: Bir millet 3300 yıldır hiç mi değişmez? Zira burada y*hudiler Cumartesi yasağı hakkında haşa Allah'ı nasıl kandırmaya çalıştıklarını kendileri anlatıyorlar. "Merd-i kıpti şecaat arz ederken sirkatin söyler." hesabı...

"İçinizden Cumartesi günü hakkındaki hükmü çiğneyenleri elbette bilirsiniz. Bu yüzden onlara, 'Aşağılık maymunlar olun!' demiştik. Bunu, önlerindekilere ve arkalarından geleceklere bir ibret ve korunanlar için de bir öğüt kıldık." (Bakara 2/65-66)

Tefsirlerde aktarılan bilgilere göre bir imtihan olarak Cumartesi günü çalışmak ve avlanmak y*hudilere yasaklanmıştı. Bundan dolayı Allah y*hudileri denemek için Cumartesi günü deniz kıyısına akın akın balıklar gönderiyordu. Onlar da Cumartesi yasağını güya çiğnemeyerek Cuma'dan kanallar ve havuzlar kazıp balıkları buralara yönlendiriyorlardı. Böylece Cumartesi günü kıyıya gelen balıklar, o anda kazılan havuzlara doluyordu. Sonra -kesitteki bu adamın ışığı söndürmeyip kapatması gibi- kanalların ağzını kapatıyorlardı. Yani avlanma yasağına rağmen bu yöntemle Cumartesi günü balık tutuyorlardı. Ama sorduğunuzda "Biz bir şey yapmadık." diyorlardı.

Gördüğünüz gibi aradan geçen 3300 yıl içinde hiçbir şey değişmemiş. Bu yüzden Kur'an'ın y*hudiler hakkında yaptığı uyarılar hala onlar hakkında yapılacak en gerçekçi analizlerdir. Y*hudiyi tanımak istiyorsanız Kur'an'ı açıp bakın, ne yazıyorsa odur. Abartılı gelen ifadelerde zerre miktar abartı yoktur.

Sırf y*hudilerin değişmeyen durumu bile, Kur'an'ın Allah kelâmı olduğunun tek başına ispatıdır.

Geceniz mübarek olsun.

İki cihan güneşi sevgili peygamberimize binler salât, binler selâm.

Kitapyurdu'nda İlahiyat yayınları ayın yayınevi seçilmiş. Bu yüzden satışı başladığından beri en iyi çıkış yapan kitap olan 😎 Beyitler ve Nasihatler'de indirim var.

Duyurulur: https://www.kitapyurdu.com/kitap/ayetler-ve-hadisler-isiginda-beyitler-ve-nasihatler/733376.html