Lisan-ı Aşk

📿🌹🤲🤲🌹🤲

Neyleyim talihin gözü tökülsün...

Aminnnn

Allah'ım acizliğimi zayıflığımı yanlız sana şikayet ederim kalbime ferahlık ver sar onu şefkatinle 😢😭

"Bir Ferhat gibi dağları delmek, bir Mecnun gibi çöllere düşmek değildi bizimkisi... Biz, aynı hikâyenin içinde kalıp bir türlü kavuşamayan Tahir ile Zühre’ydik."

Bir mezar yaptım kendime,
taşını da kendim diktim.
İçine sustuğum bütün geceleri,
kırık kalbimi ve seni biriktirdim.

Ne bir isim yazdım üzerine,
ne de bir tarih bıraktım.
Kalbimi gömdüm en derinine,
sana kalan yanımı da sakladım.

Bir gün yolun düşerse oraya,
sakın beni arama içinde.
Ben çoktan kayboldum,
kırık bir kalbin son cümlesinde.

🩸❤️‍🔥🩸❤️‍🔥🩸❤️‍🔥

Aşık a tan etmek olmaz
Müptelâdır neylesin 😢

|Uzaktan seviyorum seni..
Kokunu alamadan,
Boynuna sarılamadan,
Yüzüne dokunamadan,
Sadece seviyorum..
|Öyle uzaktan seviyorum seni.
Elini tutmadan,
Yüreğine dokunmadan,
Gözlerinde dalıp dalıp gitmeden,
Şu üç günlük sevdalara inat,
Serserice değil adam gibi seviyorum..
|Öyle uzaktan seviyorum seni.
Yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden,
En çılgın kahkahalarına ortak olmadan,
En sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan,
|Öyle uzaktan seviyorum seni..
Kırmadan,
Dökmeden,
Parçalamadan,
Üzmeden,
Ağlatmadan
Uzaktan seviyorum..
|Öyle uzaktan seviyorum seni;
Sana söylemek istediğim her kelimeyi,
Dilimde parçalayarak seviyorum.
Damla damla dökülürken kelimelerim,
Masum beyaz bir kağıtta seviyorum..🌿

Bir sen mi olmak,
Yoksa bir ben mi olmak,
Yoksa ikimiz mi olmak...

Ben hayatı senin için yazdım,
Her satırına adını işledim.
Ben hayatı senin için yaşadım,
Sen ise beni, en güzel yerimden susturdun.❤️‍🩹🥀

Yağmur gibi yağ üzerimize, Rebiülevvel sabahında,
Siyah gözlerinin hüznüne beni de götür ne olur.
Karanlıklar kuşattı ruhumuzu bu gurbet çağında,
Sana varmayan her yol, içimde bir uçurum olur.
Ateşler sönmüştü doğduğun gün Sâve’de,
Şimdi bizim yüreğimiz yansın senin aşkınla.
Bir yetim duası gibi çaresiziz bu şehirde,
Yüzümüz yok ama geldik işte kapına, ahınla.
Rüzgâr Medine’den bir zerre toz getirsin bize,
O toz ki gözümüzün sürmesi, derdimizin dermanıdır.
Seni görmeyen bu gözler baksın da kendi haline,
Sana sevdalanmak ki, bu ömrün en büyük devranıdır.
Siyah gözlerinin dergahına kabul et bu garibi,
Bir bakışınla yeşersin kuruyan şu çölümüz.
İyi ki doğdun ey Alemlerin Yüce Habib'i,
Sen olmasaydın, neye yarardı bizim ömrümüz?

🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Mevlüt kandilimiz mübarek olsun

Bu dua yalnızca "Bana güzel şeyler ver." demek değildir. Çok daha derininde, "Vereceğin güzelliği taşıyabilecek bir insan hâline getir beni." demektir.

Çünkü insan çoğu zaman nasibinin güzelleşmesini ister; fakat o nasibe hazır olup olmadığını düşünmez. Güzel bir eş ister ama güzel sevmeyi öğrenmiş midir? Bolluk ister ama bolluğu şükürle taşıyabilir mi? Huzur ister ama zihnindeki kavgaları susturmuş mudur? Hakikat ister ama hakikatin değiştireceği eski hâllerinden vazgeçmeye hazır mıdır?

İşte duanın ikinci kısmı tam burada derinleşiyor:

"Beni de nasibime güzellikle hazırla..."

Yani Rabbim; bana vereceğin şeyden önce beni dönüştür. Nasibim kapıya geldiğinde onu korkularımla kaçırmayayım, yaralarımla incitmeyeyim, nefsimle tüketmeyeyim, kıymetini
bilmeden kaybetmeyeyim.

Belki de bazı gecikmeler nasipsizlik değildir; hazırlıktır.

Allah bazen nasibini geciktirmiyor

olabilir; seni, o nasibin ağırlığını ve güzelliğini taşıyabilecek hâle getiriyordur. Çünkü vakitsiz gelen nimet bile insanın elinde imtihana dönüşebilir.

Nasip yalnızca eş değildir. Bir insan, bir dost, bir evlat, bir iş, bir kapı, bir ilim, bir makam, bir yolculuk, bir hizmet, hatta insanın kendi hakikatine uyanışı bile nasiptir.

Bu yüzden dua iki kanatlıdır:

"Nasibimi güzelleştir."

Bana hayırlısını, temizini, gönlüme ve fıtratıma uygun olanı nasip et.

"Beni de nasibime güzellikle hazırla." Benim gözümü, gönlümü, ahlâkımı, sabrımı ve idrakimi de ona layık hâle getir.
Çünkü bazen mesele güzel bir nasibe ulaşmak değil, gelen güzelliği güzel karşılayabilecek bir gönle sahip olmaktır.

"Rabbim, yalnız nasibimi bana uygun kılma; beni de nasibime layık kıl. Vereceğin nimeti taşıyacak kalbi, koruyacak ahlâkı, fark edecek basireti ve şükredecek idraki bana nasip et.

Şiir 📜
Deliden Allah'a Mektup

Yazar✍🏻
Mehmet Ercan

Seslendirme 🎙️
eylulmisaliii 🦋

🪷🪷🪷🪷

🌺🌺🌺🌺

🎰👑👑👑👑👑👑

Kaderimize düşen yorgunluğu gülücüklere sarmalamak oldu bizim hikayemiz. Başkalarına bahar olup, kendi fırtınamızda sessiz kalmak gibi... ✨🌸

Yâr ile ettiğin ahdi unutma! diyor...
Hz. Hüdâyî…

Hatırladıkça kuluz, unuttukça âsî…
Rabbîm ahdimize sadık kalanlardan eyle bizi...

Âmin…🤍

Saba poyrazıyla dağılan o ilk keder,

Ağır bir sükûta teslim etti bu sabahı.

Sözün hükmü bitti, nağme çekildi kabuğuna;

Bir zamanlar ömrü birleştiren o sır,

Şimdi hüznün dergahında bir garip tecelli.

​Gidişlerin gölgesi düşerken maziye,

Ne bir takvim tutar kayboluşun çetelesini

Ne de yol bilir geri dönmenin imkânını.

Sessizce genişler içimdeki o koyu kuyu;

Gözün gördüğü son ışık,

Kendi yangınında kora dönüşür.

​Bir mızrap dokunur, bir perde değişir havada;

Aşk dediğin, zaten unutulmuş bir efsun.

Ne gittiğin yerin haritası var elimizde

Ne de rüzgâra emanet edilen o sessiz feryadın bir karşılığı...

Yara, kendi kabuğunu tanımayan bir yabancı gibi

Derine, hep daha derine çekilir.

​Eyvah ki ne eyvah;

Ağır bir mühür gibi basıldı içimize bu ayrılık.

Ne bir ferman söker bu derin gurbeti,

Ne de bir daha aydınlanır o eski masalın kapısı.

Bir kayıp daha kaydoldu ömrün defterine,

Ağır, suskun ve telafisiz...

​"Hayatın en büyük yanılgısı, yarının hep var olacağını sanmak... Oysa bazı şeyleri ertelememek gerekir. Çünkü hayat, sandığımızdan daha kısa...."

İnsan kendini bir insanda bulurmuş meğer;
Ben sende gördüm içimdeki o koca dağları,
Fırtınaya fırtınayla cevap veren o gücü,
Hiç düşmeyen, hiç eğilmeyen başımı.
Meğer ne çok dayanırmış bir yürek;
Ne kadar dik durabilirmiş kırıldığı yerden...
Sende öğrendim ne denli güçlü olduğumu.
​İnsan kendini bir sevdada tanırmış meğer;
Bir bakışa bir ömrü serecek kadar cömert,
Bütün dünyayı tek bir sese sığdıracak kadar derin...
Yüreğimin sınırlarını zorlayan o ateşi,
Her hücremle nasıl yanabileceğimi
Sende öğrendim ne denli sevdalı olduğumu.
​Ve insan en çok bir insanda anlarmış;
Kalabalıkların ortasında bile eksik kalmayı.
Senden sonra çınlayan o sessizliği,
Aynaya bakıp da seni aradığım o anları...
Aşkın aslında biraz da kendi içindeki o derin boşluk olduğunu,
Sende öğrendim ne denli yalnız olduğumu.
​Şimdi ben;
Gücümü sevgimden, sevgimi yalnızlığımdan alıyorum.
Beni bana aynalardan daha net gösterdiğin için,
Kendimi seninle tamamlayıp, yine sende kaybettiğim için...
Sadece susuyorum.
Biliyorum;
İnsan en çok öğrendiği yerden kanar,
Ve en çok orada büyür.

🌟🅰️🅰️🅰️🅰️🌟